Cross channel marketing
Dit is een prachtig staaltje van cross channel marketing. Bij andere producten zou dat ook gedaan kunnen worden. Letterlijk bij andere producten. Bijvoorbeeld elektronische apparaten. Keukengerei. Gereedschap. Maar niet bij mode. Want wat zegt dat nou, dat zoveel andere mensen het jurkje leuk vinden? Toch zeker niet, dat het bij jou leuk staat? En nog wat: als een vrouw ergens blij mee is, dan is het wel met een andere vrouw op 10 meter afstand in precies hetzelfde jurkje.

Dezelfde-jurk-syndroom
Die kledinghanger waarschuwt dus. “Pas op! Straks hebben 953 anderen net zo’n jurk als jij.” Zou dat afschrikken? Misschien niet. Want de Facebook-kledinghangers worden bekeken door Braziliaanse C&A-klanten. Wellicht dat het dezelfde-jurk-syndroom niet voorkomt in zo’n groot land met zoveel klanten. Hoe dan ook: het principe is voor herhaling vatbaar.

Artikel plaatsen op:

Bourbon with branson
Iedereen die ijsklontjes in zijn drank wil, krijgt niet de standaard blokjes maar miniatuur ijshoofdjes van Sir Richard zelve. Is dat een vorm van narcisme? Of een vorm van humor? Bij Branson gaan die twee dingen vrij goed samen. In ieder geval heeft Branson het weer voor elkaar gekregen: hij gaat over de tong. Daar komt de stewardess al aan: ‘Here you are, sir, your bourbon with branson.’

Artikel plaatsen op:

Krachtige associaties
In de presidentsverkiezingen heeft de Democratische Partij ook de stemmen nodig van deze feit-ongevoelige kiezers. De Democraten weten (na vele pijnlijke lessen) dat dit type kiezer alleen gewonnen kan worden door een a-rationeel proces. Doel is nu om bij kiezers die twijfelen het geloof in de Republikeinse kandidaat onderuit te halen. Hoe kan je als Democratische Partij dat doen zonder andere potentiële kiezers te irriteren? Bijvoorbeeld omdat deze kiezers de aanval inhoudelijk beneden peil vinden. (Wat betreft laag-bij-de-grondsheid is de speelruimte voor Democraten nu eenmaal beperkter dan voor Republikeinen.)

Voorbesmeurd
In de afgelopen tijd heeft Obama rustig kunnen toezien, hoe Mitt Romney voorbesmeurd werd door zijn eigen partijgenoten. Romney moet zich verdedigen tegen de reputatie van harteloze rijkaard; iemand die zich niet kan verplaatsen in de zorgen van de gewone Amerikaan. Een goed begin. Maar op deze kluwen van negatieve associaties moet ook nog een vernietigend politiek etiket worden geplakt door presidentskandidaat Obama.

Romney is Darwin
En dus heeft hij verklaard dat de plannen van Romney neerkomen op Sociaal Darwinisme. Potentiële Obama-stemmers vinden dat deze omschrijving toelaatbaar is. Maar aan Republikeinse zijde is men diep verontwaardigd. “Schande, wij zijn geen sociaal darwinisten.” Als de tegenstander boos is, weet je dat je goed zit. Op de groep van twijfelende kiezers kan de term Sociaal Darwinisme twee effecten hebben. Scenario 1: De kiezer hoort het woord Darwin, denkt gewoontegetrouw niet verder en gaat Romney associëren met Darwin. Het mentale proces verloopt zo: Romney = Darwin, Darwin ≠ Bijbel >> Romney ≠ Bijbel. Oei, er klopt iets niet aan Romney…

Merkschade
Scenario 2: De kiezer verdiept zich wel in de term sociaal darwinisme en kijkt vervolgens of deze maatschappijvisie van toepassing is op kandidaat Romney. Helaas voor Romney, hebben zijn tegenstanders in de voorverkiezingen er alles aan gedaan om hem af te schilderen als iemand die dit etiket verdient. Kortom, de teerkwast is in de juiste pot gestoken. Daarbij heeft Obama zijn handen schoon kunnen houden. Over het merk Romney staat met vieze pekvegen: Darwin.  Krijg dat er maar eens af voor 6 november 2012.

Artikel plaatsen op:

Nieuw platform voor bladen
De Amerikaanse uitgevers (bijvoorbeeld die van Elle) hebben er alle belang bij dat de site doorgroeit. Zij zullen vrij te gebruiken plaatje steeds meer beschikbaar stellen. (Wat de fotografen er ook van vinden.) Want Pinterest is een belangrijke bron van sitebezoek. Niet zelden al belangrijker dan Facebook of Twitter. Denk aan mooie plaatjes van schoenen of van nagelverzorging. Ze worden niet alleen gepind, maar de pinnende dames gaan ook kijken welke informatie erachter zit. Zo komen ze automatisch uit op de site van het desbetreffende blad. En met dat bezoek verstrekken ze cruciale informatie: ‘dit product interesseert mij echt.’ Leuk voor marketeers die willen weten welke model, kleur of design de meeste hits scoort…

Het beginnetje is er…
Frappant: de Spaanstalige versie van Cosmopolitan in de VS is nog niet uit. Maar het blad is wel al op Pinterest aanwezig met pinnable pictures. De vraag is hoe lang het duurt, voordat ook Libelle Pinterest gebruikt als platform in de bladformule. Een beetje googlearij levert op dat de hoofdredacteur daar wel een plek heeft, maar het leeft er nog niet. Het personality blad LINDA is op Pinterest al ietsje verder. Hoe dan ook zou ik verbaasd zijn als beide bladen over een jaar niet hele grote stappen hadden gemaakt.

Artikel plaatsen op:

The best for nothing
En de voorbijganger ziet er ook niets van! Kijk op dit Youtube-filmpje en je ziet een prachtige manier om uit te drukken dat Mercedes voorop loopt in waterstofceltechnologie. Een Mercedes met 0,0 emissie. The best for nothing besluit het filmpje. Ja, ook met het Engels van de Duitsers gaat het goed.

Artikel plaatsen op:

Lief, fris en verzorgd
De bedenkers van Pinterest hadden de volgende doelgroep op het oog. Vrouwen, vaak wonend in de Midwest van de Verenigde Staten, met een ordelijke levensstijl en een belangstelling voor alles wat lief, fris en verzorgd is. Zij kunnen via Pinterest persoonlijke digitale prikborden samenstellen met plaatjes variërend van mooie huizen, leuke jonge hondjes, fraaie vakantiebestemmingen of een aantrekkelijke fruitsalade. Kortom, ze maken hun eigen feel good magazine dat de hele wereld kan inkijken.

Interactief
Een adverteerder die graag op Pinterest wil verschijnen, moet  op het internet aantrekkelijke plaatjes van zijn product zetten. Dat is niet zo moeilijk als je een product hebt, dat aantrekkelijk te fotograferen is. Wie weet, wordt het dan wel ‘gepind’. Echter, wie weet is wat te mager als communicatiestrategie. Hoe kan er wel echt interactief campagne gevoerd worden met gebruikmaking van Pinterest? Een zeer creatieve oplossing komt vanuit het merk Peugeot.

Droomplaatjes
Pinterest bezoekers/gebruikers worden uitgenodigd om op zoek te gaan naar ‘puzzelstukjes’ van een Peugeot-model. De vijf consumenten die als  eerste de puzzelstukjes bij elkaar hebben gepind tot een compleet Peugeot-plaatje zijn winnaar. Is dat nou geen leuke wedstrijd voor de dames in: Iowa, Kansas, Minnesota, Missouri, Nebraska, North Dakota, enz? Vast wel, tenminste als zij eerst even uitgelegd krijgen wat een Peugeot is. De campagne is afkomstig van Peugeot Panama. Si Panamá. Pinterest bereikt nu al de hele wereld die houdt van droomplaatjes.

Artikel plaatsen op:

Vrienden ≠ ambassadeurs
Al gauw wilde men weten of deze getallen ook golden voor de merken met een sterke expressieve component, de sexy merken. De fans van die merken waren vast veel actiever dan fans van een wasmiddelmerk. Nike, Porsche, Jack Daniels en Harley Davidson scoorden inderdaad hoger: gemiddeld 0,66% actieve betrokkenheid… Tja, de conclusie is onontkoombaar. Een flink aantal vrienden op Facebook staat niet gelijk aan een grote groep actieve ambassadeurs op Facebook.

Product in beeld, merk minder
De verwachtingen met betrekking tot Facebook moeten worden bijgesteld. Liever gezegd, de verwachtingen over de rol van de merken zelf moeten worden bijgesteld. Facebook is –met alle respect– een medium om te beppen en foto’s te delen. En hoeveel consumenten  bepten voor het bestaan van Facebook specifiek over een merk? Hoeveel mailden zelf gemaakte foto’s van merken rond? Denk bijvoorbeeld aan een foto van twee vrolijke mensen met een champagneglas in de hand. En dan eronder de tekst: “Joop en Ellen aan de Moët & Chandon.” De merknaam in dat onderschriftje komt aanstellerig over. Daar moet gewoon “…aan de bubbels” staan.

Plekje verdienen
In de natuurlijke onlinepraatjes wordt de merknaam in vele gevallen achterwege gelaten. Ondertussen blijft Facebook wel een platform waar merken zich in de bepposfeer van consumenten kunnen manoeuvreren. Maar daar zullen ze wel een bepaalde moeite voor moeten doen. Ze moeten, ook bij fans, een plekje in de tijdlijn verdienen. Dat kan door humor in de uiting, door een (kans op) beloning, met een uitdaging die aanspreekt, enzovoorts. De communicatie die hiermee samenhangt, zal de consument veelal tegenkomen buiten Facebook. Vaak via traditionele media. Kortom, Facebook werkt wel voor grote merken. Maar het is geen wondermiddel.

Artikel plaatsen op:

Ondertusschen in de digitale wereld
Bob MacDonald, P&G’s eindbaas, trok een vergelijking met offline marketing en sprak de historische woorden: “We hebben vastgesteld dat in de digitale wereld, met dingen zoals Facebook en Google en dergelijke, de return on investment bij reclameïnvesteringen veel hoger kan zijn. Mits het centrale idee goed is en de hele uitwerking klopt.” Het voorbeeld dat MacDonald over de streep heeft getrokken, is helemaal frappant. Het is een (reanimeer?) campagne voor P&G’s cosmeticamerk Old Spice.

De reus op Facebook
Wat betreft marketingstrategie zal de rest van P&G’s merken moeten opschuiven naar die van Old Spice. Ja, de aftersjeef van opa als lichtend voorbeeld. Daar moet de hedendaagsche mensch wel van grinniken. Maar ondertussen hebben we het wel over een communicatiebudget ter grootte van $ 10 miljard. Als die berg geld aan het schuiven gaat… Facebook, dat een gang naar de beurs voorbereidt, heeft er ook kennis van genomen. In de bijbehorende documentatie voor de beursgang staat vermeld dat ook de reus P&G Facebook serieus neemt als een manier om consumenten te bereiken.

Likers zijn luiaards
Wie hoopt dat P&G op termijn gaat stoppen met tv-commercials voor vuil- en vlekverwijderaars, moet niet te vroeg juichen. P&G meet alle marketinginspanningen van voren en van achter door. Ze kennen hun cijfers én die van anderen. Bijvoorbeeld het onderzoek dat bij grote merken slechts 1,3% van de likers echt in dialoog gaat met het desbetreffende merk. Minder dan een half procent genereert merkgerelateerde content in de sociale media. En die pieken in online-aandacht, die doen zich meestal voor nadat een TV-commercial is uitgezonden.

Traditional feeds digital
Vermoedelijk blijven de wasmiddelenreclames nog wel even. De campagne voor Old Spice was trouwens ook op TV te zien.  Oftewel, traditionele media voeden de online media. De traditie om tegen een willekeurige reclamemaker te klagen over de wasmiddelenreclames mag nu wel worden gestaakt. Ga lekker op Facebook zeggen, dat je een spotje drie keer niks vindt. Bij P&G trekt nu zelfs de President en CEO zich wat aan van wat er gebeurt in “de digitale wereld”.

Artikel plaatsen op:

(Tw)eetlust
Om de tweetbereidheid te stimuleren voorziet ROC Leiden de bezoekers van een stimulans. En wel een die zich bevindt op een basisniveau in de piramide van Maslow.  (Dat zijn de beste!) Oftewel, wie zin heeft in een gratis hotdog, verstuurt een tweet met deze inhoud: hotdog gescoord @rocleiden #jouwsucces. Een scherm bij de hotdogkraam geeft aan of de tweet verzonden is. Zo ja, dan kan het warme broodje meegenomen worden.

#watbelangrijkis
Op deze manier verspreidt de connotatie van persoonlijk succes en ROC Leiden zich in het hart van de doelgroep. Het kost je een worst, maar dan heb je ook wat. De hashtag-combinatie met jouw succes is gerelateerd aan de algehele communicatie. ROC Leiden is een school die iedereen die ermee te maken heeft, verder brengt. Potentie wordt wakker geschud en omgezet in actie. ROC Leiden activeert #jouw succes, activeert #jecarrière, activeert #deregio.

Artikel plaatsen op:

‘Verdeel en heers’
Na een verhit uur van ongeloof, boosheid en speculatie besloot Hirschberg de groep in tweeën te splitsen. De eerste groep bestond uit technische specialisten. Zij moesten gaan uitzoeken hoe het lek was ontstaan. En wat er voortaan aan gedaan zou kunnen worden om zulk gedonder te voorkomen. Hirschberg ging daar niet bij zitten. Want hij had er alle vertrouwen in dat de technici binnen zekere tijd met een heldere verhaal zou komen. Hij ging verder in conclaaf met groep 2: marketing en communicatie.

Vijand of fan?
Nog niet eerder had Hirschberg met een dergelijke situatie te maken gehad. Echter, dat gegeven ging hij niet breed uitmeten. Hij haalde druk van de ketel met te zeggen dat het uitlekken van informatie voorkomt bij allerlei gezaghebbende en superbeveiligde instituten. Lekken zijn zeer onwenselijk, maar wel iets van deze tijd. “Dit is iets waarmee we moeten leren leven.” Verder wees hij erop dat de mensen die zo gretig de illegale publicatie van Modern Warfare 3 bekeken, niet de vijanden waren van Activision. Maar juist de fans.

Maak de zin af…
En toen kwam hij met de volgende opdracht. Mensen in het overleg moesten deze zin afmaken: ‘Als we dat lek niet hadden gehad, dan hadden we nooit de kans gekregen om zo goed…’ Elk antwoord dat op de puntjes kwam, bevatte een kern van een oplossing. Het belangrijkste antwoord lag in de sfeer van aandacht voor het nieuwe spel. “Dan zouden onze fans er nooit zo hype van gemaakt hebben.” Vanaf dat punt konden de beleidslijnen uitgezet worden.

…en verdien $ 775 miljoen
De officiële aankondigings-/teasercampagne voor Modern Warfare 3 werd een maand naar voren gehaald. En de fans van deze game kregen een boodschap die transparantie als uitgangspunt had. “Jongens, dat lek, dat was dus totaal niet de bedoeling. Hoe het komt weten we niet. Maar het is nou toch te laat. Kijk alvast maar naar onze teasercampagne. Dan heb je dat ook te vroeg gezien. Hoe dan ook heb je over 9 maanden een geweldige game.” Die boodschap gingen fans massaal verspreiden. De game werd maanden later geweldig goed ontvangen: $ 775 miljoen aan sales binnen 5 dagen. Fans doen het best aardig als marketing & salesforce.

Artikel plaatsen op: